We gingen de cinemazaal dus uit samen met al de andere. Toen ik binnenkwam zag ik een gigantische hoop mensen die op ons waren aan het wachten en ze hadden Knuppels vast die bestonden uit verschillende materialen zoals: hout,metaal,… . Ik dacht echt dat ik dood ging gaan en dat ze ons helemaal dood gingen slagen. Uiteindelijk waren ze gewoon op ons aan het wachten en ineens riepen ze “Weg met de joden”. Toen ik dat hoorde dacht ik meteen aan de joodse families die ik had meegevoerd naar de wijk waar ze moesten wonen. Er was namelijk een gigantische betoging die plaats ging vinden. De betoging ging naar we wijk waar de joden woonden. In de woedende bende herkende ik bijna niemand maar 1 persoon die ik herkende had ik al eens hard geslagen om hem van een onschuldige persoon af te krijgen. Ik zal het nooit vergeten dat hij had gezegd dat hij iets aan mijn familie ging doen. Gelukkige heeft hij niets gedaan en we zijn al vele jaren later. De betoging begon dus in beweging te komen en we liepen door de straten. Het probleem was dat ik vanalles zag vliegen. Vooral zag ik stenen die vlogen tegen winkels. De meeste winkels werden vernield en soms kwamen mensen buiten maar meteen moesten ze weer naar binnen vliegen of anders gingen ze zeer hard lijden. Op een bepaald moment zag ik Omer. Hij had een metalen knuppel vast. Hij ging helemaal los op de ramen van de synagoge. De menigte was de synagoge namelijk helemaal aan het vernielen. De inwoner ervan werden naar buiten gegooid. Ze werden geslagen. Er lag overal bloed van de mensen die in elkaar werden geslagen. Ik had nooit gedacht dat men iemand anders met zoveel pijn deed zoals dat de menigte bezig was. Ik wou alles zo graag stoppen maar als agent en zonder kostuum ging het nooit lukken. Zelf met was het te moeilijk want ik was alleen. Veel agenten hadden namelijk een dag vrij. Wat me zeer veel irriteerde was dat Omer me had gezien en hij knipoogde naar mij. Ik wou er niets te maken mee hebben en dus had ik alsof gedaan dat ik niets had gezien. Ik begrijp niet dat hij zoiets zou doen. Waarom doet hij het zelfs? Alles wat gebeurde werd gefilmd door de duitsers. Ineens kwam er een man naar me toe die ik niet kende en hij begon tegen mij te praten. Na een kort gesprekje vroeg hij me of ik een vuurtje had voor zijn sigaar. Ik had het hem en hij bedankte me maar zei er ook nog iets bij. Hij vond de betoging super goed want hij was zeer hard anti joden en dus vond hij dat ze kregen wat ze verdienden. Ik was het helemaal beu die betoging en wou ook niet gezien worden in de menigte dus nam ik het besluit om naar huis te gaan. Het was namelijk maar 1 straat afstappen. In mijn straat was het een puinhoop zeer veel vensters waren kapot, er waren deuren ingestampt. Ik zag een jongere gast zoekend naar joodse namen op deuren en hij kwam dichter bij mijn deur en dus nam ik het besluit om het in elkaar te slaan voordat hij iets deed aan mijn huis. Ik sloeg hem zeer hard en hij begon te bloeden. Pakte hem bij de kraag en sleepte hem weg van mijn huis. Ik ging mijn huis binnen en ging in mijn zetel zitten om even te bekomen.

Wilfried Wils